ആത്മോർജത്തിനു വലുതായി പൂർണതയിൽ ലയിച്ചേ പറ്റൂ .അത് ഇന്ദ്രിയങ്ങളിലൂടെ പുറത്തെക്കൊഴുകുമ്പോൾ ലോകം കീഴക്കാൻ അലക്സാണ്ടാരെപ്പോലെ ഭ്രാന്തമായി ലോകംമുഴുവൻ യുധംചെയ്തുകൊണ്ട് അലഞ്ഞു തിരിയും. എത്ര വലുതായെങ്കിലും പോരാ പോരാ എന്ന അവസ്ഥ .കാരണം ലക്ഷ്യം അവിടെ അനന്തമാണ്‌.കാരണം നാം പുറ ത്തെക്കാണ് നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്‌.എന്നാൽ ഇന്ദ്രിയ വാതിലുകൾ അന്തർമുഖമാക്കിയാൽ ആത്മാവ് പുറത്തെക്കൊഴുകാതെ തിരികെവന്നു ഉറവിടവുമായി ഒന്നായിതീരുകയും അപ്പോൾത്തന്നെ പൂർണതയെ പ്രാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.അതുകൊണ്ടാണ് സയന്സിന് ഒരിക്കലും പൂർണമാകുവാൻ സാധിക്കാത്തതും ധ്യാനത്തിന് പൂർണമാകുവാൻ സാധിക്കുന്നതും.SREE--
Read more on- 
http://sreedharannamboothir.blogspot.in/

Like-https://www.facebook.com/Thapovan-spiritual-research-and-meditation-centre-520513041382625/